Ilargiak harrapatu nau

Ilargiak harrapatu nau
gau itsu honen alboan.
Herrialde honek lapurtu nau
biziz, lapurtu dit bihotza.
Agurrik ezin esan,
ongi etorri bat ere ez.
Ez baita bihar iritsiko,
nirekin ohean egon zaitezen.
Atzo gozatu genuenak
ihes egin baitu oroimenera,
ilargiak lez zeru goitik behera
lurreko altxorrekin bat mamu bilakatuz.
Eguna iristear baita,
agur esan beharrean, mututzen nauena.
Nire esperantzan, desesperantza
edo dena dela, idatziz esan bait nezake
zure ondoan berriro, esnatu nahi dudala.

Suak kiskaliko du bederen...

Kitarra eskuan dudala
utzi zenidan ur azpian.
Ito guran, nahia baina ezina,
melodia astunak
berriz eraman baitit
haizea bizia den mundura.
Baina, atsekabea,
ur tanta lodia
aurpegi hezea musukatu nahian
aldentzen doa haize arrastaro leunetik.
Suak kiskaliko du bederen,
zuk nire bihotzean utze zenuen zuloa,
orbaina, urradura...
astiro zenbateraino maite izan zaitudan
momentuoro gogoratuko didana.

Iragana gogoan, larrosa hila bihotzean

Joan dira egunak

egunsentiak bezala nire maindire ondotik.

Auspez ezarri diren lainoak

haizeaz bat emankor baitira

goizeko arrabaletan

argiagoak diren egunsenti gehiago

eskeintzeko asmoz.

Ur tantanak garbitu baititu

iaz zaborrez bete ziren andamio pisutsuak.

Bihotzeko minez, iragana gogoan

mina, maitemin, esperantza

datorkit gazi-geza almohada astintzean,

goizean... itzartzean.

Joan baitira desio hutsak

kristal puskatuak erneturiko errepideetatik at,

larrosa hilak moduan

berriak jaio daitezen haziz beteriko lurrean.

Lainoek ekarriko dute

hurrengo urtearen esperoa,

desesperoa, eroa...

zer nahi eta zer ezin,

nahia ustez ezina izanez

betiko hegaran abiatu beharrean

lurrari tinko itsatsita

zorion aparraren bila, bederen.

Borobil zuriaren begirada

Borobil zuriaren begirada
bala beltzak ahoan.
Dardaraz hilzorian banaiz
eguzkiaren islada pean.
Orduak luzatu dira
emeki denboraren harian.
Gauak erreguka dirau aldiz,
maindire artean... ohean.
Zure beroa sentitu nahian
odola izoztu baitzait
bakarrik, gauean.
Ilargiaren begirada urrunak baitio
lo egizu, zure xeaxkan.
Nire etxea, lurra, irria...
gertu zai dagit onez gero,
beroa borobil zuriaren begirada
arrotza, baina ederra,
larrosen gorria bezala
urrunean dakusat
zure begien azken argia.

Elurra baina, elurra

Zuritu zaizkigu larreok, zuhaitzok
maindire zuriaren barnean lo.
Hotza erraietan dardara ahoan,
ezin hitzez esan, bizitzaren leloa.
Eguzki gardenak, zuria
ilargia dirudi bere zeru partean.
Egunak gau diren artean,
amets baitagi elur malutak
nire sorbalda gainean.
Zama larregi den ostean,
golpatzen dit hotzak
pisuaren zama bihotzean.
Trenez habia nadin esperoan baitago
umezurtz ikara,
hotzaren beldur, nire barruan lauso dagoen haur txikia.

Highschool lover

Ispiluak ikustezin dira
harroka ostetatik ur gardenean
dantzan ari dira
udazken arrats honetan lez.
Aulkiek hutsik diraute bederen,
norbaitek bete ditzan esperoan.
Urruti ikusi baitute
zure eskua hartuaz bat
infinitura naramazula.
Argi xeheak
bazterturik utzi du
azken eguzki izpiaren urratsa.
Ispilu puskatuetako kristales
ez baitute zure bisaia islatzen,
zure eskuak nigan sentitzen...
gaurko gauetan moduan
haizeak astiro
beraien jantzia galdu duten zuhaitzek bezala,
zure azken gaueko usaia baitatorkit astiro...
aulkien artean, zure esperoan
eguzkiak kiskaliko bainau
zu nire ondoan izan ezean.

Erantzun... mon amour

Ez dira argiak itzaliko
gau ilunean bi argi piztuko baitira
urrunean, maindire artean ametsetan...
maite zaitudala ohikatuz barruari.
Suak bezala erreko baitute
mundu hertsia, pareten artean
estaltzen diren begirada itsuak itzali nahian.
Suak erreko baitu
azalean itsatsita daramazun bihotz urratua.
Orbainek bezala
maindire artean dantzan dabilen aireak
baidakarzkit zure azken gaueko usaia.
Nire aldamenean zeunden hura,
gaitzetsia... bakardadearen zentzu ustelean
aire hotz horrek dakarren gerizpearekin nahasten dena.
Umezurtz naiz zu ezean,
azal urratuan bihotz urratua tatuatua.
Umezurtz, atsekabe zu izan nahian...
ezina ezin ukatu aldiz,
gerizpearen baitan, ilunean baitoa
zure azken usaiaren zama.